close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć

     

  • Aktualności

    Informacje o aktualnych wydarzeniach i bieżącej działalności Przedstawicielstwa

    Organizacje Międzynarodowe w Genewie

    Informacje o organizacjach i innych strukturach międzynarodowych w Genewie, a także o zatrudnieniu w nich i zamówieniach publicznych

    Przedstawicielstwo

    Informacje o ambasadorze, strukturze przedstawicielstwa, zasadach odbywania praktyk i staży oraz dane kontaktowe.

  • ROZBROJENIE

  •  

    Konferencja Rozbrojeniowa (CD) została utworzona w 1979 roku na mocy decyzji Specjalnej Sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ jako wyłączne wielostronne forum negocjacyjne ds. rozbrojenia. Jest sukcesorką wcześniejszych instytucji zajmujących się tą problematyką (Komitet Rozbrojeniowy Dziesięciu Państw, Komitet Rozbrojeniowy Osiemnastu Państw i Konferencja Komitetu Rozbrojeniowego). Sekretarzem Generalnym CD jest Dyrektor Generalny Biura Narodów Zjednoczonych w Genewie (UNOG), zaś przewodzenie jej pracom przysługuje na zasadzie rotacyjnej kolejnym państwom członkowskim, w porządku alfabetycznym. Prezydencja trwa cztery tygodnie, w ciągu roku sprawuje  ją sześć państw. W 2016 roku były  to Nigeria, Norwegia, Pakistan, Peru, Polska, Republika Korei.. Ostatnie poszerzenie składu członkowskiego CD miało miejsce w 1996 roku i obecnie wynosi 65 państw, z czego najliczniejszy blok stanowią kraje zrzeszone w tzw. Grupie G21 (Afryka, Azja, Ameryka Łacińska).

     

    Podstawą funkcjonowania CD jest konsensus. W ramach Konferencji (i jej poprzedników) zostało wynegocjowanych kilka fundamentalnych umów rozbrojeniowych, takich jak Traktat o Nierozprzestrzenianiu Broni Jądrowej (NPT), Konwencja o Zakazie Broni Biologicznej i Toksycznej ?(BTWC), Konwencja o Zakazie Broni Chemicznej (CWC), Traktat o Całkowitym Zakazie Prób z Bronią Jądrową (CTBT). Od kilkunastu lat na forum CD panuje jednak pat - mimo zdefiniowania czterech kluczowych zagadnień, którymi powinna się zająć Konferencja (rozbrojenie nuklearne, negocjacje Traktatu o Zakazie Produkcji Materiałów Rozszczepialnych dla Celów Wojskowych - FMCT, proces przeciwdziałania wyścigowi zbrojeń w przestrzeni kosmicznej - PAROS, negatywne gwarancje bezpieczeństwa - NSA; a ponadto nowe rodzaje broni masowego rażenia, program całkowitego rozbrojenia, przejrzystość zbrojeń), państwom członkowskim nie udaje się osiągnąć kompromisu ws. rozpoczęcia negocjacji nad którymkolwiek z tych zagadnień. 

     

    Polska, będąca członkiem Konferencji Rozbrojeniowej od początku jej istnienia, jest zrzeszona w tzw. Grupie Państw Zachodnich i Innych (WEOG). Od czerwca do sierpnia 2016 r. Polska przewodniczyła pracom Konferencji.

     

     

    Konwencja o zakazie broni biologicznej i toksycznej ?(BTWC) - podpisana w 1972 r., weszła w życie w 1975 r. Polska jest stroną od 1972 r. Stroną Konwencji jest 169 państw a sygnatariuszami 13 państw.

     

    BTWC jest pierwszą konwencją dot. zakazu jednego z rodzajów broni masowego rażenia – broni biologicznej. Konwencja nie stworzyła jednak praktycznych mechanizmów kontroli przestrzegania zakazu produkcji tej broni . Niepowodzeniem zakończyły się prace Grupy Ad Hoc, powołanej w 1995 r. z zadaniem wynegocjowania Protokołu Weryfikacyjnego. Podjęto natomiast działania w celu wzmocnienia krajowych mechanizmów implementacji BTWC, w tym wprowadzenia stosownych sankcji karnych za prowadzenie działalności sprzecznej z postanowieniami BTWC, rozbudowy międzynarodowych zdolności do wykrywania, badania, zwalczania i ograniczania skutków zamierzonego użycia broni biologicznej lub toksycznej oraz przypadków podejrzanych wybuchów epidemii chorób zakaźnych, opracowania kodeksu etycznego dla naukowców w dziedzinie nauk biologicznych i medycznych.

     

    Postanowienia BTWC są przedmiotem stałego procesu przeglądowego, w formie konferencji przeglądowych państw-stron BTWC, zwoływanych co 5 lat. W dniach 7-25 listopada 2016 odbędzie się VIII Konferencja Przeglądowa BTWC, która ustali priorytety prac w ramach Konwencji na kolejny pięcioletni okres.

     

    Polska popiera stworzenie mechanizmu weryfikacyjnego BTWC, jednakże dostrzega trudności w osiągnięciu międzynarodowego konsensusu w tej sprawie. W sytuacji braku wielostronnych instrumentów weryfikacyjnych popieramy środki wzmocnienia implementacji BTWC na szczeblu krajowym, w tym poprzez uszczelnianie kontroli transferów środków biologicznych, intensyfikację współpracy międzynarodowej w zakresie zapobiegania proliferacji, ulepszanie systemu zabezpieczeń i ochrony przed skutkami celowego lub niezamierzonego rozprzestrzenienia się czynników patogennych lub toksyn oraz metod walki z bioterroryzmem. 

     

     

     

    Konwencja o zakazie lub ograniczeniu użycia pewnych rodzajów broni konwencjonalnych, które mogą być uważane za powodujące nadmierne cierpienie lub mające niekontrolowane skutki (tzw. Konwencja CCW) dot. wybranych rodzajów broni konwencjonalnej, które z powodu konstrukcji lub metody działania umożliwiają jedynie częściową kontrolę użytkownika nad skutkami jej zastosowania lub powodują cierpienia większe, niż niezbędne do uzyskania określonych celów militarnych, a jej celem jest eliminacja lub ograniczenie stosowania takich rodzajów broni. Konwencja jest ważnym instrumentem prawno-międzynarodowym zmierzającym do humanitaryzacji konfliktów zbrojnych i złagodzenia cierpień ponoszonych zarówno przez uczestników konfliktu tj. siły zbrojne, jak i ludność cywilną. Jest ona zbiorem zobowiązań o charakterze ogólnym. Właściwe zakazy lub ograniczenia wprowadzane są poprzez dołączanie do niej protokołów dodatkowych.

     

    Konwencja wraz z Protokołami: I w sprawie niewykrywalnych odłamków, II w sprawie zakazu i ograniczeń użycia min, min-pułapek i innych urządzeń i III w sprawie zakazów lub ograniczeń w sprawie broni zapalających, przyjęta została w 1980 r., a weszła w życie w dniu 2 grudnia 1983 r. Polska ratyfikowała Konwencję i Protokoły I, II i III w dniu 2 czerwca 1983 r.

     

    W 1996 r. do postanowień Protokółu II przyjęto poprawki o charakterze humanitarnym, (ratyfikowane przez Polskę 27 lipca 2003 r.) oraz dodano do Konwencji Protokół IV w sprawie laserowych broni oślepiających (ratyfikowany przez Polskę w dniu 31 lipca 2004 r.). W 2001 r. wprowadzono poprawki do Art. 1 Konwencji rozszerzając zakres jej obowiązywania na konflikty zbrojne nie posiadające charakteru międzynarodowego. (Polska  ratyfikowała Poprawiony Art. 1 Konwencji CCW w dniu 28 sierpnia 2006 r., wszedł on w życie w stosunku do Polski w dniu 15 marca 2007 r.).  W listopadzie 2003 r. Konwencja została uzupełniona o kolejny Protokół V w sprawie wybuchowych pozostałości wojennych. Wszedł on w życie 12 listopada 2006 r (ratyfikowany przez Polskę 26 września 2011 roku). 26.09.2011. Podczas III Konferencji Przeglądowej (7-17 listopada 2006 r.) ustalono tekst deklaracji politycznej dotyczącej mechanizmów weryfikacji zgodności postępowania z  Konwencją przez jej strony.

     

    W 2014 roku Polska przewodniczyła dorocznemu Spotkaniu Państw Stron Konwencji CCW.

     

     

    Konwencja o zakazie użycia, składowania, produkcji i przekazywania min przeciwpiechotnych oraz ich zniszczeniu (Konwencja Ottawska) została przyjęta w 1997 roku. Jest to pierwszy przykład wynegocjowania międzynarodowego traktatu w dziedzinie rozbrojenia poza systemem Narodów Zjednoczonych. Stało się tak na skutek niezadowolenia społeczności międzynarodowej co do rozwiązań przyjętych w odniesieniu do tego środka walki w ramach Konwencji CCW (vide Protokół II - nie delegalizuje min przeciwpiechotnych, a nakłada jedynie pewne ograniczenia na ich użycie) i świadomości występowania ogromnych problemów humanitarnych powodowanych przez użycie tego rodzaju min. Do chwili obecnej KO ratyfikowały 162 państwa. Polska podpisała Konwencję w 1997 roku i ratyfikowała ją w grudniu 2012 roku. Polska zniszczyła dotąd 97% posiadanych uprzednio zapasów min przeciwpiechotnych i formalnie powinna zakończyć ten proces do 2017 roku. W roku 2015 Polska przewodniczyła pracom  komitetu ds. implementacji art. 5 Konwencji (regulującego kwestie oczyszczania terenów zaminowanych).

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: